.
بسم الله الرحمن الرحیم
آنان که کمر همت بر بسته اند که از قعر جان تا اوج جانان سفر کنند، چه راست گفته اند که سالک را در این راه پر فراز و نشیب و سخت کرانه ناپدید، بی گذر از شاهراه ولایت و بی مدد از خضر راه، امید نجاتی نیست.
عارفان بالله و استوانه های اخلاق که در طریق سلوک الی الله از خود رسته و به خالق پیوسته اند؛ این همه را وامدار عنایات و توجهات آن امام یگانه دانسته و می دانند. از این روست که می کوشند تا هماره در مجرای فیض بخشی ولی اعظم خدا قرار گیرند.
خاک ری نالید در پیش خدا
کای حکیم السّر ، ولی الاولیا
صاحب هستی امیر کائنات
سرّ وحدانیّت ذات و صفات
خداى متعال مى فرماید:
وَعَلامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ؛[1]
و نشانه هایى [دیگر نیز قرار داد]، و آنان به وسیله ستاره [قطبى] راه یابى مى کنند.
حضرت بارى تعالى انسان را با دو نیاز مادى و معنوى آفرید و خود هر دو نیازش را براى او فراهم آورد، بدو نمایاند و برخوردارى از آن را به خود انسان واگذارد، آن جا که مى فرماید:
إِنَّا هَدَیْنَاهُ السَّبِیلَ إِمَّا شَاکِرًا وَإِمَّا کَفُورًا؛
[2] ما راه را بدو نمودیم یا سپاسگزار خواهد بود یا ناسپاسگزار.
پر واضح است که هر کسى با هر ایده و نگرشى، اگر با استفاده از نشانه هاى حقیقى جهت نما، طى مسیر کند قطعاً به مقصد مى رسد؛ بر عکس اگر اندیشمندترین انسان ها گام در بیراهه نهند، به یقین مقصدشان ترکستان خواهد بود که شاعر سروده است:
ترسم نرسى به کعبه ى اعرابى *** کین ره که مى روى به ترکستان است
در امور معنوى نیز همین قاعده صادق و جارى است، چه این که هرکس با هر گرایشى جویاى حقیقت و خواهان هدایت باشد و مسیر صحیح رسیدن به هدایت را انتخاب کرد و آن را بپیماید، به مدد الهى فرجامى خوش داشته و به منشأ نور خواهد رسید. همان گونه که براى یافتن راه در تاریکى ها و گستره پهناور دریاها و اقیانوس ها، ستارگان راهنمایان کاروانیان و کشتى سوارانند، خداى منان براى هدایت معنوى انسان ها چراغ هاى فروزنده و هدایتگرى مقرر فرموده است که استفاده از نور آنها رسیدنِ به مقصد را تضمین مى کند. یکى از این چراغ هاى هدایت، حضرت سیدالشهدا علیه السلام است، چنان که رسول خدا1 درباره ایشان فرمودند:
إن الحسین مصباح الهدى وسفینة النجاة؛[3]
به یقین حسین چراغ هدایت و کشتى نجات است.
گفتنى است، همان طور که سواران بر کشتىِ داراى ناخدایى کارآزموده، به مقصد مى رسند، سرنشینان کشتى نجات امام حسین علیه السلام نیز به ساحل امن مى رسند. نگاهى به تاریخ، روشن مى کند که چه بسیار گمراهانى که با روى کردن به سیدالشهدا علیه السلام در شاهراه راه هدایت قرار گرفتند و در مقابل، کسانى که با حضرتش سرِ کین و بى مهرى داشتند گرفتار خشم و کیفر الهى و در دنیا خوار و در برزخ گروگان اعمال خویش شدند.
مؤسسه فرهنگى رسول اکرم صلى الله علیه وآله
امام صادق علیه السلام: |
هیچ پیامبرى در آسمانها و زمین نیست مگر این که مىخواهند خداوند متعال به آنان رخصت دهد تا به زیارت امام حسین علیه السلام مشرف شوند، چنین است که گروهى به کربلا فرود آیند و گروهى از آنجا عروج کنند. |
مستدرک الوسائل، ج 10، ص 244 |
أاَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ [اَبَداً] ما بَقیتُ وَ
بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ
الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ اَللّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَ
ابْدَاءْ بِهِ اَوَّلاً ثُمَّ الثّانِىَ وَالثّالِثَ وَ الرّابِعَ اَللّهُمَّ الْعَنْ یَزیدَ خامِساً وَ الْعَنْ عُبَیْدَ اللَّهِ بْنَ زِیادٍ
وَ ابْنَ مَرْجانَةَ وَ عُمَرَ بْنَسَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ اَبى سُفْیانَ وَ آلَ زِیادٍ وَ آلَ مَرْوانَ اِلى یَوْمِ الْقِیمَةِ
بی شک جدا زآل امیه نبوده است *
آنکس که گفته است رقیه نبوده است *
در هر مقام و پست ولباسی که هست*
لعنت به هرکه گفته رقیه نبوده است...
امام صادق علیه السلام به ام سعید احمسیه فرمودند:
یا ام سعید زوریه فان زیارة قبر الحسین علیه السلام واجبة علی الرجال و النساء؛
او را زیارت کن که زیارت قبر حسین علیه السلام بر زن و مرد واجب است.
کامل الزیارات، ص131؛ بحارالانوار، ج101، ص3
مهمترین مطلب، درک عاشوراست و این قضیۀ بی سابقه و بی لاحقه در تاریخ بشریت نه درک شده و نه بیان شده است.
معظم له پس از بیان روایتی از امیرالمؤمنین علیه السلام درباره جایگاه علمای شیعه در روز قیامت، فرمودند:
امروز روزی است که شیاطین جن و انس شبهات را در نفوس ضعیفه القا می کنند. وظیفه همۀ شما بعد از تفقه در دین، این است که در این ایام[عاشورا] بروید و ایتام آل محمد(ص) را در این زمان سراسر ظلمات، نجات دهید. اگر این فرصت را از دست بدهید، به حسرتی مبتلا خواهید شد که قابل بیان نیست.
در پایان معظم له وظیفه مبلغان دین را تحکیم عقاید، تهذیب اخلاق و بیان احکام دانسته و فرمودند:
قلوب را تقویت کنید. به مردم بفهمانید که عاشورا غوغای عالم خلقت است.
این اباطیلی که به وسیله عوام از خواص و خواص از عوام در بین مردم منتشر شده، به برهان علم و فقه از بین ببرید تا مردم بفهمند عاشورا یعنی چه!؟
امام حسین ( علیه السلام ):
إنَّ أجوَدَ النَّاسِ مَن أعطیَ مَن لا یرجُو.
بخت واقبال اگر با دل ما کج بکند /
یا زمین داغ شود ابر سیاه لج بکند /
خشگ گردد اگر چشمه اگر دریاچه /
یا اگر ما شدایم روی زمین بازیچه /
باز هم این دل ما تشنه ی یک جرعه وفاست /
باز هم یاد حسین علیه سلام راحتی خاطر ماست
سه گل روییده اندر باغ احساس
گل سوسن گل لاله گل یاس
گل اول که ماه عالمین است
عزیز فاطمه نامش حسین است
گل دوم نگر غرق است درفضل
امید مرتضی نامش ابالفضل
گل سوم گل میعاد باشد
امام چهارمین سجاد باشد
|
سؤال:
آیا آیین گوناگون عزاداری که امروزه در میان شیعیان و محبان اهل بیت علیهم
السلام متداول است، در روزگار حضرات معصومین نیز وجود داشته است؟ |
![]() |
جواب:
بله،
اصول اساسی و ریشهی تمام گونههای عزاداری متداول نزد شیعیان و محبان اهل
بیت عصمت و طهارت علیهم السلام در روزگار معصومین وجود داشته است. |
|
سؤال:
سینه زدن در عزای سیدالشهدا علیه السلام تا حدّی که خون جاری شود، چه حکمی دارد؟ |
![]() |
جواب:به فتوای فخر مراجع برای امام حسین و اهل بیت علیهم السلام جایز و بلکه مستحب است.
|
کاروان اربعین
آنچه از من خواستی با کاروان آورده ام
یک گلستان گل به رسم ارمغان آورده ام
از در و دیوار عالم فتنه می بارد و من
بی پناهان را بدین دارالامان آورده ام
اندرین ره از جرس هم بانگ یاری برنخاست
کاروان را تا بدین جا با فغان آورده ام
تا نگویی زین سفر با دست خالی آمدم
یک جهان درد و غم و سوزِ نهان آورده ام
قصه ویرانه شام ار نپرسی خوشتر است
چون از آن گلزار،پیغام خزان آورده ام
دیده بودم تشنگی از دل،قرارت برده بود
از برایت دامنی اشک روان آورده ام
تا به دشت نینوا ،بهرت عزاداری کنم
یک نیستان ناله و آه و فغان آورده ام
تا نثارت سازم و گردم بلا گردان تو
در کف خود از برایت نقد جان آورده ام
تا دل مهرآفرینت را نرنجانم ز درد
گوشه ای از درد دل را بر زبان آورده ام
آقاسیدالشهداء علیه سلام در محاربه نابرابر 72 تن با 120 هزار نفر(بنا برچندین روایت دشمنان بیش از120 هزار بوده اند) وقتی که همه یاران را از دست داد پاتک بزرگی به دشمن زد وجود مقدس ونازنیین آقا شه زاده علی اصغر علیها سلام را به میدان آورد ودشمن راشکست داد...!!!
پیروزی خون برشمشیربزرگترین سند مظلومیت کشتگان کربلا لبان خشک شه ماهه اباعبدالله بود...
یک حرامی
تیر پهلوان کش
تیرزهر آلود
واویلا...