ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | |||
5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
سوال :
امام حسین علیه السلام مى فرماید: «خدایا تو مى بینى که از دست این بندگان نافرمانت، چه مى کشم» (1)، «عبد» کسى است که از بندگى شیطان، نجات یافته و نافرمان، آن است که شیطان را عبادت و بندگى مى کند؛ حال چگونه است که امام حسین علیه السلام، آنان را هم، بنده خدا مى خواند و هم نافرمان؟ |
|
جواب :
باسمه جلت اسمائه؛ در روایت مذکور، منظور از عِباد (بندگان) کسانى است که در مالکیت حقیقى خداوند، قرار دارند؛ مالکیت حقیقى به معناى تسلط کامل مالک بر مملوک است به گونه اى که مالک، زمام ایجاد و بقاى مملوک را در اختیار دارد و انسان نافرمان هر چند از این نقطه نظر، بنده خداوند به شمار مى آید اما در واقع با اطاعت از امر و نهى شیطان، او را بندگى مى کند. --------------------------------------------------------- 1) «اللّهمّ إنّک ترى ما أنا فیه من عبادک هؤلاء العصاة»
|
حضرت آیت الله العظمی سید محمد صادق روحانی (دام ظله العالی)