ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | |||
5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
این پلکهای آزرده!
سید بن طاووس در کتاب اقبال الاعمال گوید:
امام رضا علیهالسلام فرمود:
راستی، محرّم ماهی بود که مردمان جاهلی کشتار در آن را حرام میدانستند؛
خونهای ما، اما در همین ما حلال شمرده شد،
حرمت ما، اما در همین ماه پایمال شد،
خاندان و زنان ما، اما در همین ماه به بند کشیده شدند،
آتش در خیمهگاه ما افتاد،
زاد و توشه ما به چپاول رفت،
و در رویارویی با ما، پاس هیچ احترامی را برای رسول خدا(ص) نداشتند.
روز حسین پلکهای ما را آزرد،
اشک ما را سرازیر کرد،
و عزیزان ما را به خواری کشاند.
ـ ای خاک کربلا،
تو بودی که تا روز رستاخیز گرفتاری و بلا را برایمان به ارث نهادی.
پس مویهگران بگریند،
که گریه بر حسین گناهان بزرگ را فرو ریزد.
آن گاه فرمود:
درود خدا بر پدرم که چون محرم فرا میرسید
کسی او را خندان نمیدید
و اندوه بر وی چیره میشد
تا ده روز میگذشت.
چون روز دهم فرا میرسید،
آن روز دیگر روز مصیبت و اندوه و گریهاش بود
و میفرمود: امروز، روزی است که حسین (صلی الله علیه) کشته شده است.